مدح و شهادت حضرت عباس علیه السلام
ای تـشـنۀ عـشـق روی دلـبـنـد بـرخـیز و به عـاشـقـان بـپـیوند در جـاری مهـر، شسـتـشو کن وانـگـاه ز خـون خود وضو کن زان پا که در این سفر درآیـی گر «دست دهی» سـبکـتـر آیی رو جــانـب قــبــلــۀ وفــا کــن بـا دل ســفــری بـه کـربـلا کـن بـنـگـر بــه نــگــاه دیـدۀ پـاک خورشید به خون تپیده در خاک افـتـاده وفــا به خاک گـلـگـون قـرآن به زمیـن فـتـاده در خون عـبـاس عــلی ابــوفـــضــائــل در خــانـۀ عـشـق کـرده مـنـزل ای سـرو بـــلـنـد بــاغ ایـمـان وی قُـمـری شـاخـسـار احـسـان رفتی که به تشنگـان دهـی آب خود گشتی از آب عشق سیراب آبـــی ز فـــرات تــا لـب آورد آه از دل آتــــشــیــن بـــر آورد آن آب، زکف،غمین فرو ریخت وز آب دو دیـده با وی آمـیخـت بـرخـاست ز بــارِ غـم خـمـیـده جان بـر لبش از عـطش رسیده بـر اسب نشست و بـود بی تاب دل در گـــــرو رســـانـــدن آب نــاگـاه یـکـی دو روبــه خُــرد دیـدنـد کـه شـیــر، آب مـی بـُرد آن آتـش حـق خـمــیـده بـر آب وز دغـدغــه و تـلاش بـی تـاب دسـتــان خــدا ز تـن جـدا شــد وآن قـامـت حـیـدری دوتــا شـد بگـرفت به ناگـزیر چون جـان آن مشک زدوش خود به دندان وانگـاه به روی مشک خـم شد وز قـامـت او دو نـیـزه کـم شـد جان دربدنش نبود و می تـاخت با زخم هـزار نـیـزه می ساخت دلشاد که گر زدست شـد دست آبـیـش بـرای کـودکــان هـسـت چون عمرگل این نشاط کـوتـاه تـیـر آمـد و مشک بـردرید، آه! این لحظه چه گویم او چه ها کرد تـنـهـا نگـهی به خیـمه هـا کرد ای مرگ! کنون مرا به بر گیر از دست شـدم کـنون ز سرگیـر می گفت وبرآب وخون نگاهش وز سـیـنـه تـفـتـه بـر لب آهـش خـونـابـه و آب بـر می آمـیخت وزمشک و بدن به خاک میریخت چون سوی زمین خمیـد آن ماه عـرش و مـلکـوت بـود هـمـراه تـنـهـا نـه فـــتـاد بـو فـضـایــل شــد کــفــۀ کــایــنــات مــایـــل هـم بـرج زمـانـه بـی قـمـر شـد هـم خصلت عـشـق بـی پـدر شد حق ساقی خویش را فرا خواند بـر کـام زمـانـه تـشـنـگـی مانـد در حسرت آن کفی که برداشت از آب و فـرو نهاد و بـگـذاشت کف بر لب رود و درتکاپوست هـر آب رونــده در پی اوســت هرموج به یاد آن کف و چنگ کوبد سر خویش را به هرسنگ چـون مـه شب چــارده بـر آیـد دریــا بـه گـــمان فـراتــر آیـــد ای بـحـر بـهــل خـیـال بــاطـل ایـن مــاه کــجـا و بـوفـضـایــل گـیـرم دو سـه گـام بـرتـر آیـی کـو حــدّّ حـریـــم کـبـریـایــی؟! |